Recepcja: +48 61 864 12 81
Jesteśmy na:

Historia

Pierwsze wzmianki o wsi Górczyn pojawiają się w dokumentach z XIII wieku, za sprawą króla Władysława Łokietka, który nadał  w 1299 roku część wsi miastu, pod warunkiem utrzymywania po czterech kuszników i stróżów. Pozostałe dwie części wsi były własnością mieszczanina poznańskiego i wikariusza katedralnego. Dopiero po 311 latach, w roku 1610 miasto ostatecznie otrzymało całą wieś. Folwark górczyński przynosił Poznaniowi około 1500 złotych polskich dochodu rocznie.

  • Po zniszczeniach wojennych i epidemiach, które nawiedziły Wielkopolskę w XVII i XVIII wieku, w latach 1750-1753 władze Poznania sprowadziły do wsi kolonistów z okolic Bambergu (Bawaria) - przodków Bambrów.
  • Według pierwszego w Polsce spisu powszechnego w 1789 roku Górczyn zamieszkiwały wówczas 263 osoby.
  • 30 lipca 1814 około godz. 19.00 od Górczyna rozpoczęło się formowanie konduktu i wprowadzenie do Poznania zwłok księcia Józefa Poniatowskiego, wwiezionych przez generała Michała Sokolnickiego.
  • Mieszkańcy Górczyna jako jedni z nielicznych, pod dowództwem swojego sołtysa, Macieja Palacza, wzięli udział w powstaniu 1846 roku.
  • Po zniesieniu Twierdzy Poznań, w 1900 roku wieś włączono do Poznania.
  • W czasach zaborów władze pruskie nadały wsi, a później części Poznania urzędową nazwę Gortschin.
  • Szczególny rozwój dzielnicy miał miejsce w latach 20. i 30. wieku. W 1929 powołano odrębną parafię dla mieszkańców Górczyna pw. Świętego Krzyża.
  • W czasie II wojny światowej władze okupacyjne nadały dzielnicy nazwę Golnau.
  • Górczyn w latach 1954–1990 należał do dzielnicy Grunwald.

 

Spacerem po dzielnicy

Przy takich ulicach jak Palacza, Sielska, Kuźnicza i Kosynierska pozostały zabudowania z XIX wieku, w tym - ciekawostka - pozostałości wiejskich zagród. W latach 2004-2007 znaczna część budynków została ocieplona i uzyskała nową kolorystykę. Przy ul. Głogowskiej przed Wiaduktem Kosynierów Górczyńskich, można podziwiać wzniesione w latach 1927-1929 według projektu Jerzego Tuszowskiego pierwsze w Poznaniu modernistyczne osiedle mieszkaniowe, zwane popularnie Budowkami.
W połowie lat 70. XX wieku na Górczynie zaczęły powstawać bloki mieszkalne z wielkiej płyty - obecnie żywe muzeum socrealizmu.
Na skraju Górczyna, przy ul. Ściegiennego, położony jest Cmentarz Górczyński, nekropolia założona w 1910 roku, projektu Bolesława Ziółkowskiego. Z najstarszych nagrobków formą wyróżnia się pomnik powstańca styczniowego Damazego Pobóg-Trzcińskiego (zm. 1907) - zapewne przeniesiony wraz z prochami zmarłego ze Szwajcarii w 1929 r. - i mauzoleum rodziny Suwalskich i Krynickich - właścicieli nieruchomości w Poznaniu i cegielni w Żabikowie  (ok. 1916, proj. Stefan Suwalski). Wiele zachowanych pomników pochodzi z okresu międzywojennego.